Pencereyi kapattı, İstanbul’a baktı yaşadığı bir şey vardı onları ayıran mavinin ve morun bütün tonlarını gördüğünü sandı, sonra kendine böyle bir şeyin olmadığını ispatlad ruhlarda hiç bir sızı yok tek bir soru var kalplerde; -hiçkimseyi üzmeden nasıl hata yapıldı? Bir hatanın izi aklında sonunda ikisini de sarsan birşey yüzyüze olunca ...Bir çizgi koydu yaşamına bir nokta yaşadıklarına bir ünlem aradi sonra .. sonra,sonra günlerce unuttuğu bir insana ... hiç kimseyi üzmeden yaşanılan yaşanıldı yalnız kalmaktan değil yanlız olmaktan kork sen! Yalnız olmaktan kork sen...

Albüm: Yalnızlık Mevsimi